الهی به امید تو، نه به امید خلق روزگار..
انما امره اذا اراد شیئا ان یقول له کن فیکون**
درود.. به وبلاگ من، مریم،دانشجوی مهندسی فناوری اطلاعات خوش آمدید.
این برای هر که هنوز فراموش نکرده است. هرکه هنوز آدم است،
هرکه هنوز غربت را احساس میکند،هر که هنوز مسخ نشده است..
.....
همچنان می هراسد، مضطرب است،بیگانه است.
از صبح سخن می گوید. به طلوع،به نور، به آفتاب می اندیشد.
همچنان در قلب ظلمت کویر تنها ایستاده است
و چشم براه فردا روی در روی مشرق پلک گشوده بر پلک بسته افق...
و هرکه هنوز آدم است..
برای همه آنهایی که آرامش خط همیشه مستقیم زندگی انهاست..
الفبای این وبلاگ حاصل اندیشه ها ودغدغه های ذهنی من وبعضی برگرفته از
دست نوشته های زیبا به قلم برخی یاران..
سعیم بر این بوده که نا گفته هایم باشد،
ونیز سعی کرده ام به موضوعات مختلف برای تنوع بپردازم.
حرفهایم همه آنی است که می توانستم، نه همه آنی که می خواستم.
حرفهایی برای نگفتن...